
Να λοιπόν που η εξέταση της διαχρονικής πορείας του χώρου των Αμπελοκήπων έφτασε στους Βαλκανικούς πολέμους. Σ’ αυτή μας την συνάντηση, μετά την παράθεση των ιστορικών γεγονότων, θα αναφερθούμε στα προσφυγικά κύματα του 1913 και 1914. Στην εγκατάσταση των προσφύγων στην ευρύτερη δυτική Θεσσαλονίκη, αλλά και στον χώρο μας, και φυσικά στις συνθήκες εγκατάστασής τους.
Ικανοποιώντας παράλληλα το δίκαιο παράπονο φίλων ότι, λόγω χρόνου, στην τελευταία μας συνάντηση αναφερθήκαμε σχεδόν επιγραμματικά στα αφορώντα τον χώρο των Αμπελοκήπων, θα προσπαθήσουμε να είμαστε αναλυτικότεροι στις αναφορές μας στους δρόμους και τα ρέματα που διέσχιζαν τον χώρο των Αμπελοκήπων, στις ιδιοκτησίες, στις κρήνες που υπήρχαν, στα νεκροταφεία και φυσικά στον Σιδηροδρομικό Σταθμό Κωνσταντινουπόλεως και του Μπαλέ του μεσοπολέμου, οι οποίοι όχι μόνο λειτουργούσαν στον χώρο των Αμπελοκήπων, αλλά απομεινάρια τους υπάρχουν και σήμερα. Και αν έχουμε χρόνο και υπομονή θα αναφερθούμε και στις γειτονικές μας δομές του στρατοπέδου του Παύλου Μελά και της Μονής Λαζαριστών.
